kort weekend…
Pffff… Het is weeral eens een kort weekend voor mij. Van vrijdagnacht op zaterdag ( vandaag dus ) moeten werken… Alxe9 een 6de nacht erbij, want het is zo druk van bestellingen dat de zeevruchten en paaseitjes niet meekunnen!!! Dus heeft Mariska ( de andere van in mijn ploeg ook hxe9 ) zich 2 weken ingezet om er een 6de nacht bij te doen… Amai een mens voelt dat toch hoor!!! Dus ja morgenavond al terug naar de zeevruchtjes en dan na die week eindelijk een weekje verlof JOEHOE!!!!!!!!!
Verder gaat alles goed met de beestjes… We hebben deze week de kerstboom versiert dus we waren zeer benieuwd hoe zita ging reageren. Het is redelijk gelukt om er haar van weg te houden… Ze heeft een paar keer proberen te trekken aan de takken maar telkens we haar naam riepen hield ze ermee op.
Onze kerstboom…
joehoe!!!!!!!!!!!!
Eindelijk….. onze kleine meid is genezen!!!!! Inderdaad ze is volledig van haar hoestje vanaf… Ik zeg wel onze kleine meid maar ze is toch al goed gegroeid hoor. Ze weegt al zo’n 8 kg, dus zo klein is zita niet meer hxe9!!!
Ze is een heel speelse hond die heel graag onze katten achterna holt, en de tuin is ook niet veilig voor haar. Graven is ook xe9xe9n van haar favoriete bezigheden of de bloemen uit de bloembakken pakken!!! Ze is een hele grote deugniet maar we zouden haar al niet meer kunnen missen hoor…
geselecteerd als gefixeerd bericht
Allemaal beestjes
Welkom op onze beestjespagina.
Wij zijn mickel en mariska en wonen in west-vlaanderen.
Samen met onze diertjes gizmo, figaro, twister, pebbles , boris en ons meisje zita.

In paniek…
Deze voormiddag zijn we terug op controle geweest bij de dokter, want zita haar hoest is nog steeds niet voorbij… Hij heeft een zwaardere dosis antibiotica voorgeschreven en een zwaardere hoestsiroop. Dus toen we terug thuiskwamen gaf ik haar een pil antibiotica en dan haar spuitje hoestsiroop. Maar ze was niet echt verlekkerd op die siroop hoor!!! Na een klein halfuurtje komt ze bij mij en ik zet haar op mijn schoot. Zita zat steeds met haar voorpoten over haar oogjes te wrijven dus ik kijk naar haar en haar ogen waren redelijk gezwollen!!! Natuurlijk wij in volle paniek naar de arts gebeld en dan aan volle vaart naar daar gereden… Ze had dus een allergische reactie op xe9xe9n van de twee producten maar we weten nog niet de welke het is. Ze heeft een injectie gekregen om die zwelling tegen te gaan en nu zijn haar oogjes bijna volledig ontzwollen ( gelukkig maar ). Dus nu de volgende dagen geen hoestsiroop meer geven en zien of ze tegen die hogere dosis antibiotica kan of anders zit er iets in de siroop waar ze niet tegenkan… Oja ze is dus ook in die drie weken verdubbeld van gewicht… Ze weegt nu al 5kg en 500gr… daar was de arts zeer tevreden over!!! Zo zie je maar wat voor een hectische dag we meegemaakt hebben….
nog niet genezen…
We zijn vorige vrijdag terug naar de dierenarts geweest want ons zita is nog niet helemaal genezen… Ze heeft nog af en toe een hoestbui ( meestal s’avonds ) en zo heeft ze voor nog eens tien dagen antibiotica gekregen. Maar zita vindt dit allemaal niet zo erg hoor, want na haar pilletje krijgt ze haar hoestsiroop toegediend. Ze blijft het toch iets lekker vinden hoor!!! Ze is dus ook al heel wat bijgekomen, in twaalf dagen tijd 1kg 650gr… Ze wordt al een sterke meid hoor en ze kan ook heel ondeugend zijn… Hopelijk is ze na deze antibioticakuur genezen want anders zal de arts een foto moeten nemen om te zien wat er mis is met haar. Dus allen duimen voor onze kleine meid hxe9!!!
Binnen twee dagen is het weer zover… dan gaan we lekker spoken!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
In de nacht hoor ik ze dromen.
Dromen over de nacht wanneer ze bij je komen.
In de nacht hoor ik ze praten.
Praten over wanneer ze je komen halen en in het donker achterlaten.
Ziek…
Inderdaad, onze kleine meid heeft haar eerste ontmoeting met de dokter al gehad… Nog maar een goeie week bij ons en het was al zover!!! Ze zat eigenlijk al van de eerste dag dat we haar hadden met een lopende neus, we dachten het zal gewoon maar een verkoudheid zijn maar het werd steeds maar erger. Ze begon de week daarop al wat te hoesten en vorig weekend was het echt wel erg… Dus maandagavond naar de arts geweest en hij kwam tot de conclusie dat zita kennelhoest had. Zo moet ze tien dagen antibiotica nemen en hoestsiroop. Voor de rest was alles in orde met haar maar hij vond wel dat ze wat meer mocht verdikken. Maar ik zei ook tegen hem dat ze wel uit een nestje van tien pups kwam dus dat ze nog gewicht moest inhalen hxe9. Vandaar dat ze ook wat calorierijke pasta krijgt, wat is ze daar verzot op zeg!!! Mmm…. ze zou de ganse tube oplikken… Maar na twee dagen haar medicatie te nemen is haar hoest al een stuk beter hoor, juist s’avonds heeft ze er wat meer last van.
Het is zo een lieve meid, maar ze kan ook heel ondeugend zijn hoor. Ze loopt ook heel graag rond in de tuin en ze kijkt zo graag naar boris… Ze wil er steeds mee spelen maar ons borisje zou dat niet zo plezant vinden denk ik.
Zo lief….
Sinds gisteren is onze zita bij ons ingetrokken, zo’n lieve pup dat ze is en zo mooi. Ik kan er uren naar zitten kijken hoe is daar ligt te slapen. Het is wel grappig om haar in die mand te zien liggen, want ik had er xe9xe9n gekocht waarin ze past als ze volgroeit is. Dus jullie kunnen het waarschijnlijk al voorstellen zo’n klein meisje in een veel te grote mand
Na een uurtje of drie hebben we gismo en figaro bij ons allen in de living gelaten maar het beviel hen beiden niet dat er nog een diertje bij was gekomen. Toen dat zita hen zag wou ze meteen met hen spelen maar onze sloebers hadden daar absoluut geen zin in. Onze gismo was precies een marathon aan het lopen toen dat zita dichterbij kwam. En figaro blaast constant als zita te dichtbij durft te komen.
Ik hoop echt dat ze toch na een paar dagen met elkaar zullen kunnen opschieten. Ik weet ook wel dat het voor allen een grote aanpassing is maar een mens wil toch altijd direct zien dat de beestjes goed met elkaar overweg kunnen.
De fretjes waren toch ook heel erg geschrokken toen zita hen in het oog kreeg en meteen begon de blaffen. Maar aan haar kwispelende staartje te zien wou ze ook met hen wat spelen.
Ze slaapt natuurlijk wel nog heel veel want ze is nog maar een een goeie 7 weken oud… Drinken en eten doet ze gelukkig ook heel goed, want ik zat er toch wel in het begin een beetje mee in dat ze misschien niet wou eten met dat ze in een andere omgeving was beland… maar dit was dus blijkbaar geen enkel probleem voor onze kleine meid!!!
Vannacht was het wel iets minder voor haar want ze moest alleen in de keuken slapen… We hadden haar nog maar net boven en ze begon natuurlijk al te janken en te blaffen. Mijn hart brak onmiddelijk maar toch heb ik volgehouden om niet naar haar toe te gaan en mee te nemen naar de slaapkamer. Na een klein uutje was ze in slaap gevallen maar deze morgen rond 8 uur begon het gejank en geblaf terug, dus dan ben ik maar opgestaan. Wat was ze superblij dat het vrouwtje haar terug kwam halen zodat ze wat kon spelen.
Hopelijk wordt het terug wat beter weer zodat ze wat kan genieten van onze tuin en het zonnetje.
nog 13 dagen…
Vandaag hebben we weer een bezoekje gebracht aan ons klein meisje. Ze hebben al allemaal hun chip gekregen dus van haar paarse lintje is ze al verlost…
Moeder was laaiend entoesiast toen we aankwamen en ik ook om zita terug in mijn armen te kunnen houden. Ze is niet zo heel veel veranderd dan twee weken geleden, wel wat gegroeid en ze loopt al heel goed rond.
Nog een weekje bij de moeder blijven en dan wordt moeder en jongen gescheiden. Ze zuigen nog steeds moedermelk maar ze krijgen ook al droge korrels en een beetje vlees om goed op krachten te komen en lekker nog wat te groeien.
Met pijn in mijn hart hebben we afscheid moeten nemen maar over 2 weken is ze voor vele jaren bij ons…

























